De helft is alweer opgegeten!

Met zijn opvallend beschilderde busje rijdt jongerenwerker Fikri Bouthabout elke woensdagmiddag naar het Westhovenplein. De groene, gele en roze kleuren spatten er vanaf en maken dat het voertuig zeker niet onopgemerkt blijft. “Dat was al zo”, klinkt het bijna verontschuldigend. Maar alhoewel de figuren op de Speelgoedbus niet helemaal zijn ‘ding’ zijn, verplaatst Fikri het voertuig met alle plezier.


“Toen ik bij Stichting Mooi kwam werken, stond de bus al een tijd stil. Ik merkte juist dat er in de wijk veel animo voor was. Aan deze kant van de Erasmusweg zijn namelijk geen speelplekken. Ik besloot daarom weer met de bus te gaan rijden”, vertelt Fikri.

Met een subsidie van de gemeente Den Haag trok Fikri eropuit om speelgoed in te kopen. Een blik in de laadruimte van de bus laat de restanten van die aankopen zien. “De helft is alweer ‘opgegeten’ door ze! Maar ja… Dat gaat zo met speelgoed en kinderen. Het is ook bedoeld om te worden gebruikt”.

Op ‘normale woensdagmiddagen’ komen volgens Fikri zeker veertig kinderen uit de buurt op de Speelgoedbus af. “Voor veel ouders is speelgoed te duur. Bij de Speelgoedbus kunnen ze van alles uitkiezen en samen met andere kinderen ermee spelen”.

Desondanks blijkt ook in Moerwijk sprake van zomerstilte. Afgezien van een paar jonge vaste klanten die op steppen zigzaggen over het basketbalveldje is het rustig bij de bus. Rond drie uur vindt Fikri het wel mooi geweest voor vandaag. Hij vraagt de kinderen het geleende speelgoed terug te brengen. Gedwee geven ze gehoor aan dat verzoek waarna ze hun ouders, die op een bankje zitten te praten, ophalen. Fikri sluit ondertussen zijn bus af om vervolgens, net als de kinderen, te verdwijnen van het plein.

Waar vind je de Speelgoedbus?

Westhovenplein:
elke woensdag van 14:00 tot 17:00 uur
Jan Vosstraat:
elke maandag en donderdag van 15:30 tot 17:30 uur

*Bij regen, sneeuw, storm of extreme koude wordt in Wijkcentrum Moerwijk een vervangende activiteit georganiseerd.
Fotografie: Jurriaan Brobbel

Royal Urban

Make-over

Voor deze eerste koninklijke editie van de Moerwijk Make-over ging stylist Arie van der Lee samen met buurvrouwen én hartsvriendinnen Sita Ganesh en Angelique Landmeter op pad voor een nieuwe look. Kleding en accessoires voor deze echte Moerwijkse vamps werden onder andere gevonden op het statige Noordeinde, maar ook in dé winkelpassage van Moerwijk: de Betje Wolffstraat.

Met medewerking van Hanar Faris van kapsalon HIWA en make-up-artists Zouhair Benkabbo en Maico Kemper creëerde Arie een unieke look voor Angelique en Sita. “Beiden zijn stoere vrouwen die laten zien dat stoerheid perfect samengaat met klasse en vrouwelijkheid. Het enige wat nog ontbreekt zijn de hoeden. Dan zouden ze zo naar Prinsjesdag kunnen!”, aldus Arie.

MijnMoerwijk_Magazine_Fashion_Royal Urban_Make-Over2

Angelique

Blouse (Wibra, €9,99)
Rok (H&M, €9,99)
Jas (TanQs, €44,95)
Schoenen (van model zelf)
Oorbellen (Milano Juwelier, €55)
Ketting lang (Milano Juwelier, €139)
Ketting Kort (Milano Juwelier, €37)

Sita

Top (H&M, €19,99)
Rok (H&M, €49,99)
Schoenen (van model zelf)
Ring (Milano Juwelier, €99)
Oorbellen (Milano Juwelier, €49)

Adressen
Wibra Betje Wolffstraat 257-265, 2533 HM Den Haag
Milano Juwelier Betje Wolfstraat 264, 2533 HW Den Haag
TanQs Noordeinde 13, 2514 GB Den Haag
H&M Wagenstraat 3, 2511 AP Den Haag
Kapsalon HIWA Heeswijkplein 19, 2531 HC Den Haag
Fotografie: Roos Koole

Voedselbank voor Moerwijkers en hun huisdieren

Bij de Voedselbank Moerwijk zien ze ‘klanten’ in alle soorten en maten. Elke donderdagmiddag worden er voedselpakketten uitgedeeld voor mens én dier. Ook kunnen Moerwijkers bij het uitgiftepunt op het Westhovenplein terecht voor kleding, kinderboeken en zorg.


 

Het is een komen en gaan van mensen bij het uitgiftepunt van de Voedselbank. Oud, jong, wit en bruin: er is geen peil op trekken. “Dat is elke week zo. De mensen die we helpen zijn heel divers”, vertelt Greetje Beumer.

Samen met andere vrijwilligers zorgt ze ervoor dat Moerwijkers een boodschappenpakket kunnen ophalen. Want, al zien de klanten er allemaal heel verschillend uit, allen hebben gemeen dat ze weinig te besteden hebben. Sommigen houden per maand letterlijk een paar cent over. “Er zitten gemiddeld twintig producten in een pakket. Wat er in zit, is afhankelijk van giften. Deze keer zit er veel groente in”, constateert ze.

‘Er zitten gemiddeld twintig producten in een pakket. Wat er in zit, is afhankelijk van giften’

Over of de zeventig pakketten die zijn afgeleverd ook allemaal worden opgehaald, maakt Greetje zich niet druk. “Die zijn we aan het eind van de dag echt wel kwijt. Ook brengen we er een aantal bij mensen thuis. Er zijn namelijk behoorlijk wat mensen die zich ervoor schamen dat ze zijn aangewezen op de Voedselbank”.

Bij het uitgiftepunt blijken niet alleen klanten voor de voedselpakketten, maar ook voor gratis kinderboeken en kleding is men er aan het juiste adres. Greetje: “Aan mensen van buiten Moerwijk vragen we een kleine vergoeding, maar in principe is het gratis”.

Thuispoli

Dat geldt ook voor een bezoek aan de ThuisPoli. Daar komen bijvoorbeeld mensen die uit vrees voor een hoge rekening een reguliere huisarts mijden. In de kamer van de ThuisPoli rusten de verplegers even uit. Ze vertellen dat het ’s ochtends storm liep met mensen die hun bloeddruk hebben laten meten.

Zoals Greetje voorspelde, houdt de mensendrukte bij het uitgiftepunt aan. Na een rondgang door het gebouw blijkt het bij de afdeling voedselpakketten vlot te gaan. Een meneer vraagt of er nog bruinbrood is, maar in de vriezer wordt alleen nog een wit brood gevonden.

Dierenvoer

Voor Greetje geeft het aan dat het uitgiftepunt ‘helaas’ succesvol is. Ook de ‘Dierenvoedselbank’ die aan de overkant van de straat pakketten uitdeelt, heeft over klandizie niet te klagen. “Voor een kind is het verschrikkelijk als de hond moet worden weggedaan en voor een oud dametje biedt een kat een beetje troost. Wij vinden dat mensen hun huisdieren moeten kunnen houden en zijn daarom in samenwerking met knaagdierenopvang ‘Het Knagertje’ de Dierenvoedselbank begonnen. Dierenvoer is namelijk duur. Aanvankelijk gaven we voedsel voor een hele week, maar dat hebben we moeten terugbrengen tot 3,5 dag. Daarmee ondersteunen we 400 huisdieren”.

Contactgegevens

Westhovenplein 46 Den Haag
Elke donderdag van 13.45 tot 16.15 uur
facebook.com/Voedselbank-Haaglanden-Team-Moerwijk

Fotografie: Jurriaan Brobbel

Prikken voor de punten en een schone wijk

Zo’n beetje elke woensdag gaan Hasina, Amira en Yassira samen met andere kinderen de straat op, richting de binnentuinen van Moerwijk. Gehuld in een fluoriserend hesje en met een knijpstok in de hand maken ze er het groen schoon. “Bewoners klaagden over troep, die ruimen de kinderen nu op”, vertelt studente Sarah die het bataljon begeleidt.

Als beloning voor hun inzet krijgen de kinderen punten: Crownies. Sarah: “Iedereen die meehelpt, krijgt 45 punten per keer. Daar kunnen ze bijvoorbeeld een tegoedbon voor Bart Smit mee halen. Sommigen, vooral de jongens, hebben zelfs voor een Playstation gespaard. Dat heeft ze anderhalf jaar gekost, elke woensdagmiddag!”.

Een spelcomputer lijkt niet op het verlanglijstje te staan van de drie dames. Die hebben nog niet echt een concreet spaardoel. “Ik denk dat ik mijn punten inwissel voor tegoedbonnen”, klinkt het in koor. Wat ze ervoor kopen zien ze later wel, voorlopig hebben ze even andere dingen aan het hoofd. In de binnentuin ligt namelijk een hoop troep die de blauwe vuilniszak in moet.

Meer info
www.crownies.nl

Fotografie: Jurriaan Brobbel

Ik wil dat de Moerwijker lekkerder in zijn vel komt te zitten

De troonrede van Edu van Deursen

De ondernemersgeest van Edu van Deursen maakt nog altijd overuren, ook al is hij gepensioneerd. In zijn huidige rol als voorzitter van korfbalvereniging HKV/Ons Eibernest wil hij wat terugdoen voor de wijk waar hij als kind veel plezier beleefde. Zijn doel is duidelijk: Moerwijk moet in beweging komen.


In de jaren ’60 verhuisde Edu als achtjarige met zijn ouders naar Moerwijk. “Dat was een tijd dat iedereen nog op straat was, de huisjes waren ook klein. Ouderen, maar ook kinderen die op straat voetbalden en kattenkwaad uithaalden. Ik deed daar vrolijk aan mee. Ik was veel op straat en voetbalde op de schoolpleinen. Wij sportten veel en vliegerden in het Zuiderpark. Het was een gezellige volkse wijk waar eigenlijk de eerste oranjegekte heerste zoals we die tegenwoordig kennen. Ik weet nog goed dat er tijdens het WK Voetbal van 1974 overal op straat tv’s stonden; samen keken we naar het Nederlands Elftal”.

‘Het was een gezellige volkse wijk waar de eerste oranjegekte heerste’

Door toeval belandde Edu in die jaren bij de Moerwijkse korfbalvereniging Ons Eibernest dat toen nog tussen de Sara Burgerhartweg en de Aagje Dekenlaan was gevestigd. “Ik was helemaal niet van plan om op korfbal te gaan, maar ik liep een keertje langs toen ze vroegen of ik mee wilde doen. Ze kwamen iemand tekort. Het was in die tijd korfbal of voetbal”.

Ons Eibernest was volgens Edu indertijd ‘het Ajax van het korfbal’ en won prijs na prijs. “Het was een vereniging om trots op te zijn en dat is het nog steeds. We hebben 300 leden en werken we met 100 vrijwilligers. Dat is best een prestatie, zeker nu”.

Omzwervingen

Bij zijn club vertrok Edu op twintigjarige leeftijd. Hij verhuisde uit Moerwijk en zou gaan spelen voor rivaal PAMS. Maar daar kwam jarenlang niet veel van. “Ik kreeg een baan bij een ICT-bedrijf en heb me daar opgewerkt tot het niveau dat ik 80 uur per week werkte. Op een gegeven moment was ik verantwoordelijk voor alle activiteiten van het bedrijf in Europa. Den Haag zag ik die jaren vooral vanuit het vliegtuig als ik er overheen vloog”.

In 2005 besloot Edu dat het wel welletjes was. Hij stopte bij het ICT-bedrijf en maakte zich op een voor een rustigere tijd. Maar stilzitten bleek niet helemaal aan hem besteed. Al rap vond Edu in zijn oude thuisbasis Moerwijk een nieuwe uitdaging: hij werd voorzitter van Ons Eibernest dat in de jaren negentig fuseerde met de Haagse Korfbalvereniging ‘Voorwaarts’ (HKV) en naar een locatie aan de Steenwijklaan in Morgenstond was verhuisd. Vanaf dat scharnierpunt probeert Edu zowel Moerwijkers als Morgenstonders in beweging te brengen. “De grens tussen die wijken ziet niemand eigenlijk. Alleen de gemeente”, aldus Edu.

Ambities

In de sporthal aan de Steenwijklaan zag de ondernemer wel potentieel. “Het is de oudste van het land, maar om geschikt te zijn als ‘sportief buurthuis van de toekomst’ moesten we wel flink verbouwen. We wilden dat er bij onze accommodatie verschillende sporten konden worden gedaan, binnen én buiten. Voor ouderen, maar ook voor jongeren en leerlingen van de scholen in de buurt”.

Met het gerenoveerde sportcomplex wil Edu de buurtbewoners letterlijk en figuurlijk in beweging brengen. “Het is een plek om te ontmoeten, bovenal om te sporten. Het aantal mensen dat aan sport doet in Zuid-West ligt beduidend lager dan in de rest van Den Haag, dat moet veranderen. Ik wil dat Moerwijk lekkerder in zijn vel komt te zitten… Dat is voor ons als vereniging goed, maar ook voor de gezondheid van de mensen. Het levert een win-winsituatie op”.

Speciaal voor senioren is Edu in samenwerking met allerlei organisaties gestart met sportieve activiteiten voor ouderen. “Het liefst zie ik ze allemaal komen. Het is leuk om iets voor vijf man te doen, maar dat is niet mijn stiel. De ambitie is om hier door te groeien tot een paar honderd man die lekker aan de slag gaan. Dat is ook het leukst voor iedereen: gedeelde smart is halve smart!”.

‘Dat is ook het leukst voor iedereen: gedeelde smart is halve smart!’

Fotografie: Roos Koole

Moerwijk up to the new lifestyle

Bijschrift: Denise inspecteert de kelderbox van Hulya. Fotografie: Jurriaan Brobbel.

‘Ik wil dat mensen met een brede lach op het gezicht naar huis gaan’

Een groep Moerwijkers heeft zich verenigd en trekt aan de bel bij de woningcorporaties. Onder het motto ‘Moerwijk Up To The New Lifestyle’ willen de initiatiefnemers ervoor zorgen dat de huizen in hun wijk een fikse opknapbeurt krijgen. Ze willen namelijk ‘met plezier’ in Moerwijk wonen.

Op haar laptop laat Denise Rifaela foto’s zien van schimmels en lekkages. “Dit zie je veel hier. Ook ik heb er last van. Je probeert het zelf wel op te lossen, maar die plekken en schimmels komen telkens terug”, vertelt ze terwijl ze naar haar plafond wijst. “Van anderen hoorde ik dat zij ook zulke problemen hebben. Ik wilde er iets aan doen”.

Denise besloot om de ervaringen van haar buren in beeld te brengen om vervolgens als collectief in actie te komen. Dat met de bedoeling de woningcorporaties te tonen wat ze voor hun huurders kunnen doen. Inmiddels staan er op Denise’s laptop tientallen foto’s van huizen in Moerwijk waar het en ander aan mankeert.

Vlakbij Denise woont de Turkse Hulya. Op het eerste gezicht ziet haar woning er keurig uit, iets dat volgens Hulya vooral aan haar zelf is te danken. Schimmels verft ze geregeld weg, maar dat gaat helaas niet met de ‘dure gaskachel’ in haar woonkamer. Daarvan zou ze het liefst meteen worden verlost, maar tot nu toe geeft Hulya’s woningcorporatie, ondanks herhaaldelijk verzoek, geen gehoor aan die wens. Hulya: “Als ik de corporatie bel wanneer er iets kapot is, zeggen ze altijd dat ik moet wachten. Twee, drie dagen later komt er dan iemand”, vertelt ze. “Op zich is dat wel goed, hoor”, reageert Denise.

Na inspectie van Hulya’s kelderbox, met kapot slot, waarin met hevige regenval een laag water komt te staan, wordt de pas ingezet richting Jacintha. “Zij is een van de mensen met wie ik het project doe”, verheldert Denise.

Nieuwbouw

Bij Jacintha thuis gaan de schoenen uit. “Toen ik hier 11,5 jaar geleden kwam wonen, was het echt bouwvallig. Ze zeiden tegen me: knap het maar. Dat heb ik gedaan! Behangen en verven doe ik allemaal. Weliswaar schots en scheef, maar het gebeurt wel…”.
Zelf had Jacintha nooit gedacht dat ze zo lang in haar huis zou wonen. “In 2004 kregen we een brief dat het zouden worden gesloopt. Toen in 2008. Daarna in 2010. Ik had me ondertussen aangemeld voor een nieuwbouwproject, maar dat gaat niet door”.

Ondanks haar eigen handigheid gaan sommige problemen Jacintha boven het hoofd. In de slaapkamer van haar dochter Shenea blijkt schimmel hardnekkig, net als in de badkamer. “Lamar, mijn zoontje, had ineens vanuit het niets bronchitis. Ik denk door dit soort dingen…”.

Samenwerking

Het verhaal van Jacintha komt Denise bekend voor. Ze zegt meer gevallen te kennen van kinderen met bronchitis, maar ook met astma en longontstekingen. Om de problemen voor eens en altijd de wijk uit te krijgen, wil ze samenwerken met gemeente, instanties en corporaties. Denise: “Ik denk dat medewerkers van corporaties vaak niet weten hoe het is om te leven zoals wij. Met ons team willen we dat veranderen. Het doel is renovatie: ik wil namelijk dat mensen voortaan met een brede lach op het gezicht naar huis gaan”.

Om scherper te krijgen wat nodig is om dat te bereiken, organiseert ‘Moerwijk Up To The New Lifestyle’ de komende maanden verschillende bijeenkomsten. Denise: “De eerste drie zijn bedoeld voor bewoners. We sluiten af met een vierde bijeenkomst waarvoor we alle betrokken partijen willen uitnodigen. Als team hebben we al behoorlijk wat in gang gezet, maar we willen ook écht wat voor elkaar krijgen. Ik heb er vertrouwen in dat het kan!”.


Corporaties reageren positief

Woningcorporaties Vestia, Haag Wonen en Staedion staan positief tegenover het initiatief van Denise, maar roepen huurders op hun reparatieverzoeken en klachten altijd zelf te melden. Door snel aan de bel te trekken, kan worden voorkomen dat problemen onnodig verslechteren. Niettemin wijzen de corporaties op de eigen verantwoordelijkheid van huurders. Op hun websites geven de woningbouworganisaties aan wat voor rekening is van huurders en wanneer een onderhoudsmedewerker kan worden ingeschakeld.


Wat gaan de woningcorporaties doen?

Van alle huizen in Moerwijk is 77,6 procent een sociale huurwoning. Woningcorporaties Vestia, Haag Wonen en Staedion zijn daarvoor verantwoordelijk. De komende jaren willen ze de huizen opknappen, waar het kan. In sommige gevallen zijn problemen echter hardnekkig en is het wachten totdat er voldoende geld is om te slopen voor nieuwbouw.

Haag Wonen bezit 2.010 sociale huurwoningen in Moerwijk en zet in op het verbeteren van bestaande gebouwen. In 2015 voltooit de corporatie een ‘Groot Onderhoud- en Verbeterproject’ voor ruim tweehonderd woningen in de Betje Wolffstraat, Melis Stokelaan, Roemer Visscherstraat, Staringstraat, Rhijnvis Feithlaan en de Van Alphenlaan. Eenzelfde project wordt gestart om 145 woningen in de Jan Luykenlaan, Pieter Langendijkstraat, Joan Blasiusstraat en Moerweg te renoveren. Dit zal ‘bloksgewijs’ gebeuren, met het eerste blok wordt in 2015 begonnen. Plannen voor nieuwbouw in Moerwijk heeft Haag Wonen niet.

Vestia, dat een paar jaar terug in grote financiële problemen is gekomen, heeft dit jaar geen concrete plannen voor onderhoud van haar 2.515 sociale huurwoningen in Moerwijk. Dat neemt volgens een woordvoerder niet weg dat Vestia volgens plan ‘open verbrandingstoestellen’ planmatig zal vervangen en dat wordt geïnvesteerd in het verduurzamen van woningen zonder centrale verwarming en enkel glas.

Op langere termijn moet de zogeheten Wijkontwikkelingsmaatschappij Den Haag Zuid-West (WOM DHZW) uitkomst bieden. In deze organisatie werken de gemeente Den Haag en Vestia nauw samen om ondanks de financiële beperkingen van Vestia toch te kunnen ontwikkelen in Zuid-West. De komende tien jaar zal de WOM DHZW zo’n 850 nieuwe woningen bouwen en plusminus 250 renoveren. In Moerwijk zullen de eerste projecten in Moerwijk-Oost worden uitgevoerd. Vestia laat weten dat de bouw van eengezinswoningen in de Wildenborghstaat (koop) in de startblokken staat en dat onderzoek wordt gedaan naar de mogelijkheden tot sloop van woningen in de Hackfortstraat.

Met 3.081 sociale huurwoningen is Staedion de grootste corporatie in Moerwijk. Staedion geeft aan dat het in sommige complexen ramen en kozijnen wil vervangen (bijvoorbeeld Moerweg), maar dat een dergelijk project tijd kost. Individuele meldingen worden voorlopig dan ook niet afgehandeld. Staedion begint eind 2015 wel met een onderhoudsproject voor woningen aan de Nettelhorststraat, Erasmusweg en aan het Westhovenplein. Daarbij worden ramen en kozijnen vervangen en wordt isolatie aangebracht. Verder worden, in bijna alle woningen, de badkamer, keuken en toilet vervangen. Ook wordt centrale verwarming aangebracht, iets dat niet in rekening wordt gebracht bij zittende huurders. Nieuwe huurders zullen wel een hogere huur betalen. Staedion wil in 2015 ook beginnen met onderhoud aan woningen op de Moerweg. Net als Haag Wonen heeft Staedion geen plannen voor nieuwbouw in Moerwijk.

Soeboer opent Javaanse oase in Moerwijk

Het Indonesische restaurant Soeboer is vanaf oktober met ‘Soeboer Garden’ te vinden pal naast station Moerwijk. Op de plek waar jaren een pannenkoekenboerderij heeft gezeten, lokt straks de geur verse saté je naar de Javaanse oase die eigenaar Ragnar Flink er wil creëren. “Als mensen uit eten gaan, willen ze een ervaring. Die krijgen ze bij ons!”, verzekert hij.


 

De Indonesische keuken heeft het moeilijk in Den Haag. Maar waar verschillende restaurants en toko’s de voorbije jaren hun deuren hebben moeten sluiten, opent Soeboer er juist steeds meer. In 2012 breidde het bedrijf al uit met een eethuisje in het Zeeheldenkwartier. De eigentijdse uitstraling van die zaak illustreert waar Soeboer naartoe gaat. Want, alhoewel Soeboer sinds jaar en dag wordt geroemd om haar authenticiteit heeft Ragnar besloten het roer flink om te gooien. “Ons restaurant op de Brouwersgracht ziet er precies zoals het was toen we er 33 jaar geleden begonnen, Tegenwoordig willen mensen dat ouderwetse niet meer. Als mensen uit eten gaan, willen ze namelijk een ervaring. Die krijgen ze straks zeker bij ons in Moerwijk”, aldus Ragnar.

Samen met bedrijfsleider Selma Ettahiri is Ragnar het afgelopen jaar druk geweest het oude pannenkoekenhuis klaar te stomen voor een toekomst als modern Indonesisch eetparadijs. Eigenlijk twee, want op de nieuwe locatie komt zowel een restaurant als een toko om eten af te halen. “De toko wordt een tweelingzusje van de waroeng in de Piet Heinstraat”, verklapt Selma.
Ragnar, van huis uit aannemer, houdt zich eigenhandig bezig met de verbouwing terwijl Selma de organisatie op poten zet. Selma: “Toen Ragnar vertelde dat we daar een vestiging zouden openen, was ik wel even verbaasd. Maar hij heeft het talent om zonder foto’s je iets te laten inbeelden. Nadat hij had verteld wat hij voor ogen had, snapte ik welke kansen hij zag”.

Tuin

Ook anderen kunnen inmiddels zien wat Soeboer in Moerwijk van plan is. Naast de verbouwing aan binnen- en buitenkant van het pand is ook de tuin grondig opgeknapt. Er is een grote vijver aangelegd, een buitenpodiumpje gebouwd waar indo-rockers zullen optreden en voor kinderen is er inmiddels een heuse speelweide. Daarbij komt nog een lounge-terras en een volière met tien tropische vogels. Ragnar: “Een kennis van me bood me de ara’s, een soort papegaaien, aan. Ik dacht: waarom ook niet? Gewoon, omdat het leuk is”.
Alhoewel menigeen de wenkbrauwen fronst bij de keuze voor Moerwijk zijn Ragnar en Selma vooral blij met het besluit daar het mini-imperium uit te breiden. “Ik ben iemand die kijkt naar wat de mogelijkheden zijn. In 1958 zijn we in de Koningstraat begonnen. We komen dus uit de Schilderswijk, op het Noordeinde hebben wij niks te zoeken. In Moerwijk, waar gewone mensen wonen, passen wij juist goed”, stelt Ragnar. Selma weet dat dertig procent van de huidige klanten sowieso uit de omgeving van Moerwijk komt. “Moerwijkers houden van lekker eten, mensen uit Wassenaar genieten meer van een kleine prijs”.

Onvervalst

Met de belofte dat Soeboer Garden “een échte oase” wordt, voedt het personeel de nieuwsgierig die het proeft onder klanten gretig. Tegelijkertijd heeft Selma haar collega’s gevraagd klanten gerust te stellen. Het nieuwe jasje verandert namelijk niets aan de oorspronkelijkheid van de Javaanse keuken die Soeboer op de kaart heeft gezet. Soeboer zal immers nooit gaan goochelen met recepten en houdt vast aan hoe rendang, babi ketjap en saté kambing al eeuwen het beste smaken. Selma: “Laatst vierde een Indische vrouw in ons restaurant haar negentigste verjaardag. Tijdens haar toespraak roemde ze onze keuken omdat ze vindt dat het eten bij Soeboer net zo lekker smaakt als bij haar oma vroeger. Voor ons is dat een prachtig compliment: ze had het niet over haar moeder, maar zelfs over haar oma!”.

Van je klanten moet je het hebben
Hoe belangrijk een goed uithangbord is weten ze bij Soeboer als geen ander. Voor promotie kan het restaurant namelijk al jaren rekenen op hulp van een bijzondere vaste klant: minister-president Mark Rutte. Van jongs af aan komt hij bij Soeboer en het eetplezier betaalt hij graag terug door geen gelegenheid onbenut te laten om in interviews te vertellen over zijn favoriete Indonesische restaurant.

Meer informatie

www.soeboer.nl / facebook.com/soeboer1958

Adressen

Restaurant Soeboer | Brouwersgracht 29
Waroeng Soeboer | Piet Heinstraat 114
Restaurant / Waroeng Soeboer Garden | Assumburgweg 2 (opening medio oktober 2015)

Fotografie: Jurriaan Brobbel

Met Buurtsportvereniging keert ADO terug naar ‘achtertuin

Warmlopen voor een partijtje in het Zuiderpark

Het Zuiderpak was jarenlang de thuisbasis van voetbalclub ADO. Maar nadat de club in 2007 verhuisde naar het moderne Kyocera Stadion liet ADO een gat achter. Dat beseft ook Michel Kouer van ‘ADO in de Maatschappij’. Die stichting wil ervoor zorgen dat ADO zijn ‘oude achtertuin’ Moerwijk weer warm laat lopen voor een partijtje in het Zuiderpark en start in september met de ‘Buurtsportvereniging Het Zuiderpark’.


In het Zuiderpark rijden shovels druk heen en weer op de plek waar ADO ooit zijn velden had, met op de achtergrond Moerwijk. “Hier werd getraind, tegenwoordig doet het eerste elftal dat in het stadion. Onze jeugd is wel altijd in het Zuiderpark blijven trainen”, vertelt Michel. Zelf speelde hij hoog bij de amateurs, als rechtsback, maar tegenwoordig houdt hij zich bezig met talentenscouting én de Buurtsportvereniging Het Zuiderpark. “Als club willen we wat terugdoen voor Moerwijk. We zien het als onze maatschappelijke verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat jongeren gaan sporten. Moerwijk is namelijk lang onze achtertuin geweest, maar sinds de club naar het Kyocera Stadion is verhuisd, hebben we er te weinig gedaan. Dat willen we veranderen”.

De sportvereniging is bedoeld voor jongeren tussen de 13 en 17 jaar oud. Niet de makkelijkste leeftijdscategorie, weet ook Michel. “Er zijn dan heel veel leuke dingen te doen, maar wij willen ze aan het sporten krijgen. Dat kan alleen door goede begeleiders voor de groep te zetten. Ze moeten namelijk wel het gevoel hebben dat ze echt iets leren, anders haken ze af. Naast professionals worden ook HALO-studenten (Haagse Hogeschool) ingezet die zo ervaring kunnen opdoen”.

Samenspel

Door samenwerking met de Haagse Hogeschool en ROC Mondriaan moet naast kwaliteit ook de betaalbaarheid van de vereniging worden gegarandeerd. “We weten dat we te maken hebben met een doelgroep die het niet breed heeft. We proberen de contributie daarom zo laag mogelijk te houden: voor 35 euro sport je een heel schooljaar, steeds in blokken van 8 weken. Helemaal gratis maken, heeft niet onze voorkeur. Op het moment dat er moet worden betaald, al is het maar een klein bedrag, heb je meer betrokkenheid. Als iets gratis is, ga je er anders mee om. En elke euro is hier echt wel iets waard”.

De leden van Buurtsportvereniging Moerwijk zullen overigens het eerste jaar aan de andere kant van de Melis Stokelaan aan de slag gaan. “De Sportcampus moet in het najaar van 2016 klaar zijn, tot die tijd gebruiken we de velden van het Roemer Visscher College”, vertelt Michel terwijl hij ernaartoe wandelt. “Hier beginnen we in september, leerlingen van de school krijgen straks allemaal sportles via de buurtsportvereniging”.

Daarmee is de buurtsportvereniging gegarandeerd van zo’n 400 leden, maar Michel streeft naar meer. “Uiteindelijk willen 600 jongeren hebben die sporten. Ze zullen niet alleen voetballen, maar ook zelfverdedigingssporten als boksen en judo staan op het programma. Het zijn sporten die discipline vereisen, dat is voor ons een belangrijk criterium”.

Rolmodellen

Michel verwacht dat het aanbod sporten snel wordt uitgebreid met dans, maar weet dat voetbal zonder enige twijfel op de meeste interesse kan rekenen. “Ze zullen echt niet allemaal de nieuwe Messi worden, maar we zullen ervoor zorgen dat iedereen op zijn niveau de beste training krijgt. Wie wat minder talent heeft, plaatsen we niet in een groep met hele goede voetballers. Dat demotiveert namelijk. Daarbij is het de bedoeling dat ook de profs van ADO clinics gaan geven. We hebben gemerkt dat spelers als rolmodel veel invloed kunnen hebben. Een tijdje terug was ik bij een clinic waar ADO-spelers Malone en Zuiverloon samen met jongeren regels opstelden; hun leraren waren ervan onder de indruk dat ze drie kwartier ademloos hebben geluisterd. Als spelers met jongeren praten over wat mag, zie je dat het echt aankomt”.

Met de sportactiviteiten denkt Michel jongeren in Moerwijk een nuttige tijdbesteding te bieden en teamgeest en discipline te kweken. Bovenal hoopt de projectleider dat jongeren plezier zullen hebben in ‘het spelletje’. “Ik zie wel eens ploegjes die met 14-1 achterstaan, maar toch met z’n allen de bal uit het doel halen als er is gescoord om zo snel mogelijk weer af te trappen. Dat laat zien dat ze plezier hebben én een sporters-mentaliteit!”.

Meer info
www.adodenhaag.nl/maatschappelijk
Fotografie: Jurriaan Brobbel

Succes is niet afhankelijk van waar je woont

De troonrede van Martin Muamba

Als puber ontvluchtte Martin Muamba (28) zijn thuisland Congo en kwam hij uiteindelijk terecht in Moerwijk. Ruim 6000 kilometer van zijn geboortegrond vandaan zou Martin graag zijn toekomst opbouwen. In Moerwijk kan volgens hem namelijk iedereen succes hebben.

Inmiddels woont Martin alweer veertien jaar in Nederland. Zijn ouders die in Congo achterbleven, heeft hij net als zijn thuisland nooit teruggezien. Het regime vond dat zijn vader dingen deed die niet mochten. Over wat er precies is gebeurd, spreekt Martin liever niet. Hij beschrijft het als een ‘verschrikkelijke gebeurtenis’. “Een vriend van mijn vader besloot me naar een plek te brengen waar ik veilig zou zijn. Hij hielp me vluchten, dat was voor hem ook gevaarlijk. Ik kwam in Nederland terecht, eerst in een asielzoekerscentrum. Daar heb ik een jaar gewacht om te weten naar welk opbouwhuis ik zou gaan”.

‘Het liefst blijf ik in Moerwijk. Het is weliswaar geen paradijs, maar ik voel me er inmiddels wel thuis’

Aanvankelijk werd de asielprocedure afgewezen. Na een beroepszaak kreeg Martin alsnog de AMA-status voor minderjarige asielzoekers, waarna hij onderdak kreeg in een opvanghuis. In plaats van op straat rond te hangen, koos Martin voor een andere tijdsbesteding. “Ik begon veel boeken te lezen, over verschillende culturen. Het was een van de weinige dingen die ik kon doen. Ook besloot ik dat ik per se de Nederlandse taal wilde leren, omdat ik het als een verplichting zag door te studeren. Willem Kramer van Vluchtelingenwerk heeft me daar ontzettend bij geholpen. Hij gaf me woordenboeken en we spraken een paar keer per week af zodat ik Nederlands zou praten”.

Ondernemerschap

Die inspanningen hebben hoorbaar resultaat gehad. Al klinkt zijn moederstaal Frans door in elk woord dat hij uitspreekt, in het Nederlands kan Martin zich goed uitdrukken. Zijn taalvaardigheid nam Martin mee naar school; aan het ROC Mondriaan behaalde hij verschillende diploma’s. “Met een vriend startte ik in 2005 een schoonmaakbedrijf. Dat ging hartstikke goed, we hadden veel grote klanten. We maakten kantoren en verschillende kledingwinkels in het centrum van Den Haag schoon”. Na een paar jaar moest Martin de deuren van het schoonmaakbedrijf sluiten. Zijn verblijfsvergunning liet en laat niet toe dat hij werkt, ook niet als zelfstandig ondernemer.

De ‘vrije tijd’ doodt Martin met een oude gewoonte; hij bezoekt vaak de bibliotheek en bereidt zich voor op het moment dat hij mag werken. “Ik schrijf projectplannen voor organisaties in het buitenland, dat gaat allemaal via internet. Ook heb ik in het kader van de krachtwijken het project ‘Welkom in Congo’ georganiseerd waarmee ik op een laagdrempelige manier mensen wilde laten kennismaken met mijn cultuur. Een ander project ging over vooroordelen”.

Die ervaringen neemt Martin mee naar de toekomst. Want, al zijn er dagen dat hij moedeloos door Moerwijk sjokt, houdt hij hoop. “Het doel was om naar de universiteit te gaan en professor te worden, maar dingen zijn anders gelopen… Nu werk ik toe naar het moment dat de IND, hopelijk, besluit dat ik hier mag blijven en kan werken. Ik wil een adviesbureau beginnen voor organisaties die in Afrika projecten willen doen. Dan kan ik zelf voor mijn vierjarige dochtertje Bea zorgen die bij haar moeder in Brussel woont”.

‘Om het grote probleem op te lossen, zou er meer aandacht moeten zijn voor individuele problemen’

Aftellen

In februari 2016 hoort Martin of hij een permanente verblijfsvergunning krijgt. Hij telt de dagen af. “Congo had geen plekje meer voor me, maar doordat ik niet weet of ik mag blijven, leef ik elke dag met grote onzekerheid. Dat voelt helemaal niet veilig, eerder als gevangenschap. Op een bepaalde manier accepteer je dat. Het liefst blijf ik in Moerwijk. Het is weliswaar geen paradijs, maar ik voel me er inmiddels wel thuis. Daarbij geloof ik erin dat succes niet afhankelijk is van waar je woont, wel van wat je doet”.

Ondanks de problemen in Moerwijk zou Martin er dus graag blijven. “Er wordt veel gesproken over onveiligheid, maar voor mensen uit Afrika voelt Moerwijk heel veilig. Het lijkt wel één groot probleem, maar als je goed kijkt, zie je dat er veel verschillende oorzaken zijn voor de problemen in de wijk. Om die op te lossen, zou meer aandacht moeten zijn voor individuele problemen”.

Fotografie: Roos Koole

Thaise groene curry

Groene curry van Mayura

Ingrediënten
Groene curry (1 potje / Koh Thai)
Palmsuiker (2 blokjes / Jeeny’s)
Lichte sojasaus mushroom (Healthy Boy)
Kokosmelk (Pak 500 ml / Aroy-D)
Courgette
Bloemkool of broccoli
Wortel
Bamboescheuten (1 blikje / Albert Heijn)
Thaise basilicum
Zout
Thaise basilicum toe
Zonnebloemolie
Pandanrijst

Bereiding

– Snijd de groente (kan ook een groentemix)
– Kook de pandanrijst volgens bereidingswijze
– Doe 3 eetlepels zonnebloemolie in de wok
– Voeg 3 grote eetlepels currypasta in de olie en bak de curry aan
– Doe de harde groenten in de pan
– Laat het 5 minuten pruttelen
– Leng aan met 500 ml kokosmelk en 4 lepels sojasaus (voeg eventueel zout toe voor smaak)
– Doe de zachte groentes in de wok
– 5 minuten op laag vuur laten garen
– Voeg ten slotte de Thaise basilicum toe

* Voor de vleeseters: kook gesneden kipfilet en voeg deze toe aan de curry zodra de stukjes gaar zijn.

MijnMoerwijk_Magazine_Eten en Drinken_Thais_Mayura

Fotografie: Jurriaan Brobbel